ساختار پلیمرها و تاثیر آن بر خواصشان

دمای انتقال شیشه ای یا Tg

این دمایی است که بالاتر از آن پلیمر مثل لاستیک نرم شده و کمتر از آن مثل شیشه سفت و سخت و البته شکننده است. یعنی قبل و بعد از این دما خواص مکانیکی پلیمر کاملا تغییر می کند.

پلیمرهایی مثل PET یا PC دمای انتقال شیشه ای بالاتر از دمای محیط دارند ( حدود 70 و 90 درجه) و پلیمرهایی مثل پلی اتیلن و پلی پروپیلن  که با استفاده از آن ها انواع گالن های پلاستیکی و بطری های پلاستیکی تولید می شوند، دمای انتقال شیشه ای کمتر از دمای محیط دارند (حدود 110- و 20- درجه). Tg تحت تأثیر نوع اتم های تشکیل دهنده پلیمر است. وقتی دمای انتقال شیشه ای بالاتر از دمای محیط است ساختار پلیمر و گره خوردگی ها می توانند بهبود خواص را بدنبال داشته باشند. برای اطلاعات بیشتر در رابطه با پلی اتیلن ها خواندن مقاله انواع پلی اتیلن را پیشنهاد می کنم.

تبلور

پلیمرها می توانند ساختارهای بلورین تشکیل دهند. نواحی ای که زنجیرهای پلیمری بصورت منظم کنار هم قرار می گیرند. نتیجه آن ایجاد بخش هایی سخت (بلور) در کنار بخش های بی شکل (آمورف) و نرم است. بنابراین پلیمر یک آلیاژ از بخش های سخت و بخش های نرم است.ابتدایی ترین شکل این بخش ها بلوک است.از کنار هم قرار گرفتن بلوک ها اشکال مختلفی از بلورها شکل می گیرد.

این ساختارهای بلوری می توانند شکل های مختلفی داشته باشند ولی شکل کره با نام علمی گویچه معمولا متداول است. درصد فاز بلورین و شکل و اندازه آن خواص پلیمر را تعیین می کند.