مجله ساپل
۳ پلاستیک مقاوم در برابر سرما و یخ زدگی
شاید عجیب به نظر برسد، اما پلاستیکها هم مانند هر ماده دیگری آستانه تحمل متفاوتی در برابر سرما دارند. هر نوع پلاستیک دارای یک حداقل دمای استاندارد است. این عدد، نقطهای را نشان میدهد که اگر پلاستیک به دمایی پایین تر از آن برسد، انعطافپذیری و استحکام ساختاری خود را از دست میدهد. در این حالت، زنجیرههای پلیمری پلاستیک به شدت ترد و شکننده میشوند و ظرف شما دیگر نمیتواند کمترین فشار یا کوچکترین ضربهای را تحمل کند و به سادگی ترک برمیدارد. در ادامه پلاستیک هایی که تحمل بالایی در برابر یخ زدگی دارند و همچنین پلاستیک هایی که هرگز نباید منجمد بشوند را بررسی می کنیم:
پلاستیک های مقاوم در برابر فریز شدن
هنگام خرید یا انتخاب ظرف پلاستیکی برای انجماد، کافی است کف ظرف را نگاه کنید تا نماد بازیافت (مثلث معروف) و کد درون آن یا نام اختصاری پلیمر را بیابید. این نشانهها به شما میگویند که آیا با یک پلاستیک فودگرید (ایمن برای غذا) و مقاوم در برابر سرما روبرو هستید یا خیر.
۱. پلیپروپیلن سخت (کد 5)
پلیپروپیلن یکی از سختترین، با دوامترین و ایمنترین پلاستیکها برای نگهداری مواد غذایی است. این ماده مقاومت فوقالعادهای در برابر ترکخوردگی دارد. بزرگترین مزیت ظروف ساختهشده از PP، بازه دمایی شگفتانگیز آنهاست؛ این ظروف میتوانند دمای بسیار سرد صفر درجه تا دمای داغ ۲۴۰ درجه فارنهایت را بدون کوچک ترین تغییری تحمل کنند. ظروف درب دار قفلی یا پیچی محبوب که فاقد ماده مضر BPA هستند، از همین جنس ساخته میشوند و برای نگهداری انواع خوراکها و سوپها در فریزر بینظیرند.
۲. پلیاتیلن سنگین (کد 2)
پلیاتیلن سنگین پلاستیکی صلب، بسیار سخت و بسیار مقاوم در برابر ضربه و ترکخوردگی است. این پلیمر برای تحمل سختترین شرایط دمایی طراحی شده است و در سرمای فریزر اصلاً ترد و شکننده نمیشود. جالب است بدانید که ظروف HDPE میتوانند محدوده دمایی باورنکردنی منفی ۱۰۰ تا مثبت ۱۹۰ درجه فارنهایت را بدون آسیب ساختاری تحمل کنند. انواع گالنها و بطری ها از جمله گالن 10 لیتری و دبه 20 لیتری و برخی ظروف سخت نگهداری طولانی مدت مواد غذایی از این جنس هستند که مانع ورود اکسیژن و از دست رفتن رطوبت غذا میشوند.
۳. پلیاتیلن سبک (کد 4)
اگر برای فریزر خود به دنبال گزینهای انعطافپذیرتر اما به همان اندازه مقاوم در برابر سرما میگردید، پلیاتیلن سبک بهترین انتخاب است. این پلاستیک نرمتر از HDPE است اما مقاومت فوقالعادهای در برابر ترکخوردگی در دمای زیر صفر دارد و هرگز شکننده نمیشود. LDPE نیز درست مانند برادر بزرگ تر خود، تحمل دمایی فوقالعادهای از منفی ۱۰۰ تا مثبت ۱۷۵ درجه فارنهایت دارد. این پلیمر پایه اصلی ساخت کیسههای فریزر زیپکیپ باکیفیت، لفافهای پلاستیکی منعطف (سلفونهای ضخیم فریزر) و کیسههای ذخیرهسازی منعطف است که کاملاً دور مواد غذایی کیپ میشوند و جلوی تبخیر رطوبت را میگیرند.
لیست سیاه فریزر؛ چه ظروف پلاستیکی را هرگز نباید منجمد کنیم؟
پلیاستایرن (Polystyrene) یا یونولیت
ظروف ساختهشده از پلیاستایرن با کد بازیافت 6 که ما آنها را بیشتر با نامهای تجاری یونولیت یا استایروفو میشناسیم، یکی از بدترین گزینهها برای قرار گرفتن در فریزر هستند. ساختار شیمیایی پلیاستایرن به گونهای است که حتی در دمای معمولی اتاق (حدود ۶۸ درجه فارنهایت) نیز شروع به از دست دادن انعطافپذیری خود میکند. وقتی این پلاستیک را در دمای زیر صفر فریزر قرار میدهید، به شدت خشک، ترد و شکننده میشود. فریز کردن غذا در این ظروف نه تنها ایمن نیست، بلکه به راحتی با کوچک ترین فشار یا حرکتی خرد شده و ذرات پلاستیک را وارد غذای شما میکند.
پلیپروپیلنهای نازک و ظروف یک بار مصرف
این نوع پلاستیک ها با کد بازیافت ۵ (PP) یا ۶ (PS) هستند. بسیاری از ما سطلهای خالی ماست، پنیر یا خامه را برای فریز کردن مواد غذایی نگه میداریم. اگرچه این پلاستیکها در حالت عادی فود گرید (مناسب مواد غذایی) و ایمن هستند، اما نسخه یکبار مصرف آنها برای فرآیند انجماد طراحی نشده است. این ظروف معمولاً از پلاستیکهای بسیار نازک ساخته شدهاند. پلاستیکهای نازک لبنیات در دمای فریزر به شدت شکننده میشوند و توان مقاومت در برابر فشار ناشی از یخ زدن و انبساط غذا را ندارند. در نتیجه، بدنه آنها به سرعت ترک برمیدارد و هوا وارد ظرف میشود که کیفیت غذا را از بین میبرد. به طور کلی، ظروف پلاستیکی یک بار مصرف و بسته بندیهای نازک، مرد میدان فریزر نیستند .